over mij

Al vanaf jongs af aan voelde ik feilloos aan wat een lichaam draagt: vaak stil, soms zwaar, maar altijd vol betekenis. Ik leerde luisteren. Niet alleen naar wat iemand zei, maar vooral naar wat niet werd uitgesproken, wat het lichaam mij vertelde. De woorden die het zachtjes toefluistert wanneer je echt aandachtig luistert.

Ik begon te schrijven. Flarden van gevoel. Losse zinnen. Gedichten. En ik merkte hoeveel rust het bracht. Hoe helend het kon zijn om emoties die soms al lang wachtten, eindelijk ruimte te geven.

Achter in mijn tuin ontstond mijn eigen plek. Een kleine werkplaats. Om te schrijven. Om te zijn. Om te creëren.
Ik omringde me met dingen waar ik me goed bij voelde. 

Edelstenen. Schetsboeken. Een kaars die ik altijd aanstak wanneer ik er werkte. Het schrijven vulde mijn hart.

Op een mistige decemberochtend gebeurde er iets. Een paar weken eerder waren mensen uit mijn straat hun kindje verloren. Ik wilde iets geven, maar wat geef je wanneer het leven voor iemand écht donker is?

Ik zocht iets dat kon blijven.
Iets dat licht gaf. Kracht.

De woorden kwamen en vormden zinnen. Eerst voorzichtig. Daarna steeds duidelijker.

Ze lagen op een briefje voor me, terwijl ik naar de vlam van de kaars staarde.

En toen zag ik het.

In een oud schetsboek bladerend, kwam ik een tekening tegen. Een klein lampje. Een lampje dat ik ooit nog wilde maken.

Wat als ik niet alleen woorden kon geven…
maar écht licht?


Een plek voor stilte en creatie

Op die ochtend kwam alles samen. De woorden. De kracht van het gedicht. Het Licht. 

De mensen uit mijn straat waren de eerste die een Krachtlicht gedicht en een lamp thuis hadden hangen. Ze vertelden hoe vaak ze de woorden lezen en er telkens een diepere laag in vinden.

Het zachte licht van de lamp welke s ’avonds schijnt. Dat ze dan voelen: hij is er nog. Zijn licht schijnt voor altijd. 

Het ontstaan van Krachtlicht

Inmiddels mag ik voor steeds meer mensen een gedicht schrijven, om ze te troosten, kracht te geven. Nog steeds voel ik me enorm bevoorrecht als iemand mij laat delen in hun diepste emoties en ik daar woorden aan mag geven. Voor mij voelt het schrijven van een persoonlijk gedicht elke keer opnieuw als enorme dankbaarheid, als magie.

liefs, 
Karien

volg me op instagram

stuur me een mailtje

[email protected]

homepage

lampen

gedichten

over mij

contact

menu