over mij

Jarenlang raakte ik mensen aan met mijn handen.
Als huidtherapeut zag ik wat er onder de oppervlakte lag.
De verhalen die het lichaam draagt: vaak stil, soms zwaar, maar altijd vol betekenis.

Ik leerde luisteren.
Niet alleen naar wat iemand zei, maar vooral naar wat niet werd uitgesproken.
De vermoeidheid. De pijn. De kracht die wachtte om gezien te worden.

Langzaam begon ik de taal van het lichaam te begrijpen.
De woorden die het zachtjes toefluistert wanneer je echt aandachtig luistert.

Ik begon te schrijven.
Gedichten. Losse zinnen. Flarden van gevoel. En ik merkte hoeveel rust het bracht. Hoe helend het kon zijn om emoties die soms al lang wachtten, eindelijk ruimte te geven.

Achter in mijn tuin ontstond mijn eigen plek.
Een kleine werkplaats. Om te schrijven. Om te zijn. Om te creëren.

Ik omringde me met dingen waar ik me goed bij voelde. Edelstenen. Schetsboeken. Een kaars die ik altijd aanstak wanneer ik er werkte. Het schrijven vulde mijn hart.

Op een mistige decemberochtend gebeurde er iets. Een paar weken eerder waren mensen uit mijn straat hun kindje verloren. Ik wilde iets geven, maar wat geef je wanneer het leven voor iemand écht donker is?

Ik zocht iets dat kon blijven.
Iets dat licht gaf. Kracht.

De woorden kwamen. Eerst voorzichtig. Daarna steeds duidelijker.
Ze lagen op een briefje voor me, terwijl ik naar de vlam van de kaars staarde.

En toen zag ik het.

In een oud schetsboek bladerend, kwam ik een tekening tegen. Een klein lampje. Een lampje dat ik ooit nog wilde maken.

Wat als ik niet alleen woorden kon geven…
maar écht licht?


Een plek voor stilte en creatie

Op die ochtend kwam alles samen. Het licht. De woorden. Het hout. De edelstenen.

Alles wat mijn hart sneller doet kloppen. Alles waar ik altijd van had gedroomd.

De mensen uit mijn straat waren de eerste die een Krachtlicht lamp thuis hadden hangen. 
Als ik nu ´s avonds langs het huis loop zie ik vanuit de verte elke avond het licht schijnen.
Ze vertelden dat ze dan voelen: hij is er nog. Zijn licht schijnt voor altijd.



Dat eerste lampje groeide uit tot wat Krachtlicht nu is. Een familie van lampen, gemaakt om te herinneren, te troosten en te helen. Om lief te hebben. En om het leven te vieren.


Een Krachtlicht lamp draagt woorden. Woorden die ik typ op een oude typemachine, elke letter aangeslagen met aandacht en gevoel. Elke lamp bevat edelstenen, zorgvuldig gekozen om hun werking. En essenhout, onbewerkt, zodat het mag ademen en leven.

Het ontstaan van Krachtlicht

Krachtlicht is mijn manier om licht te brengen in donkere dagen. Om kracht te schenken met woorden. Om dat wat gezien mag worden, ook écht in het licht te zetten.

Ik ben dankbaar dat mijn lampen inmiddels op mooie plekken te vinden zijn. En ik hoop dat er ook één mag schijnen in jouw huis, of in dat van iemand die je liefhebt.

liefs, karien

→ Ontdek de lampen→ lees de gedichten

volg me op instagram

stuur me een mailtje

info@krachtlicht.nl

homepage

lampen

gedichten

over mij

contact