terwijl de eekhoorn
sierlijk en elegant
naar een andere tak sprong
bleef de merel
stil en roerloos zitten
ze leek mij volledig in zich op te nemen
met haar glinsterende kraaloogjes
verloor ze mij geen moment uit het oog
“beschouw alle geluiden als een prettige ruis op de achtergrond”
tjilpte ze
“luister aandachtig en liefdevol naar je innerlijke stem”
“deze zal dan kraakhelder zijn”
terwijl ik verder liep
riep het eekhoorntje hoog vanuit de boom;
“laat je zwaarte los, je zal zoveel lichter zijn”
“en vergeet niet om plezier te hebben!”
de laatste zonnestralen van de dag
schenen zachtjes door het dikke bladerdek
en de geur van het mos
rook aards en veilig
met een krachtige en vastberaden tred
hoorde ik nog nét
de prachtige zangerige stem van de merel
‘vervolg je pad,
Ik heb het alvast Verlicht”
